Ne zaman görsem de,
Ve yaşasam yokluğunu üstelik..
Zamana inat seyretsem tembel tembel,
Göz bebeklerinin taa içini..

En derinlerimde bir şeyler seziyorum,
Gözlerin,
Bir orman sanki,
Kuş sesleriyle gökyüzüne yükselen..

Ve takip ederim yokluğunu,
Sayarım..
Çabuk geçsin diye ’sensizlik’..

Mesela sıyrılırken gök taze bulutların arasından,
Çarparken yüzüme,
Yüzüme düşünce gölgen,
Kalbimin izdüşümü kalbin olur..

Ne zaman görsem de,
Ve yaşasam yokluğunu üstelik,
İntiharın kirli şamatasında bir çocuk çığlığı duyarak,
Ne zaman yaşasam yokluğunu,
Yine yansam ateşten yangınlarda,
Ne zaman görsem seni en güzel duygular bende,
Ve her gün batımında artan saçma ’sensizlik’..

Ne zaman bitse de bu acı,
Mesela uyansak yeni bir güne 3 kişi..
Aynı anda öpmeye kalksak yanaklarını,
Gülsek 3 ümüz..
3 ümüz sırf birimiz seviyor diye aynı şeyi yapsak..

Hangi film aşkımızdan mükemmel olabilir ki .. (Ceyhan)