kırların çiçekleri açmış renga reng
esiyor rüzgar yelden derinden
içimi bir heycan kaplıyor aniden
arzuluyorum tüm benliğimle seni
bu baharda gelmedin ikinci bahar da gel sevgilim...



yıllar ağartı saçımı büktü belimi
sensiz geçirdim bir ömrü bedeni
şimdi geldi gitme vakti
ne bir saniye durasım var bu dünyada
nede bir an gidesim var gerçek hayata...



göçmen kuşlar gibi göç verdim kalbimden
tüm her şeyimi aşkı mı, sevgi mi, yanlızlığı mı
yıllarca sen geliceksin diye bekledim
sen gelmeyince ölüm geldi sevgilim...



......... söndüremez bende ki bu ateşi
yıllar aldı gitti benden ala bileceğini
ovasını suyunu verdim yemene dursun
ben kurumuş dudaklarım da seni görmek istedim...



ben mecnun sen leyla ol
ben senin için çöllere düşüp kavrulayım
ak babalar gözlerimi çıkarsın’ki
seni ellere gelin yar görmeyeyim


vurmasınlar yavru ceylanı mı
akıtmasınlar göz yaşını
mezarımı aşıklar şelaleside kazın
suyu kesilmedikce
kanayan yaram da durmasın...



yazan : Samet Karaoğlu