![]() Yıldız BebeğimCanlar, rüzgarda savrulan tohumlar Kelebek misali, ılık fırtınanın uçurduğu bir çatı suda boğdugu bir yaşlı Belki güneşin insafına rast gelir o canlar Belki yağmurun rahmetinde tutunurlar toprakda Belki gelen, geçen yolcular fark etmeden üzerine basmazlar Işte o zaman, kader belki onu büyütür Toprakta bir papatya, belkide bir ceviz ağacı olur kökleri dünyayi rayinda tutar Yani Arkadaşim, canlarin tutunmasida, yok olmasida Kaderin keyfine kalmış birşey Yok olmuşsada, kalanlar sağ oluyor, dünya dönüyor Tutunmuşsada, savaşlar sürüyor Rüzgar keyfine göre esiyor Bugün bu yana, yarın öteki yana Ardına bakipda hiç içi sızlamıyor Doğanın kanunu ya! Yüceden bir ses: "Küçük Insan! Küçüçük Insan!! Gerçekte yok, yalanda yok Yaşam da yok, Ölüm de yok Bugün de yok, Yarinda yok Sen dünyada olan acilari idrak bile edemiyorsun. Sükransiz Yaratik! Anne, Babalari düsün, yasayan cocukları kollari arasında aclıktan ölen imkansız ve baygın belemek zorunda kalan ama Dogayi anlayan, kabul eden. Hayat haksız olabilir insanlara. Hak cebindeki taş degil. Küçük Insan! Küçücük Insan!! Sen sadece benim savurduğumun tesadüf kalıntılarındansın." Selvet Berna 4/2012 |
kutlarım.