26
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
1563
Okunma

İnsanla başlayıp insanla bitiyor
Ayaklanmaya hazır tüm sözler
Gün sürüyüp gidiyor gölgesini
Şair düşüyor pençesine sancının
Avazı çıktığı kadar bağırıyor bir tren
Birleştirmek istercesine iki kıyıyı
Her istasyon tüketilmiş bir öykü
Ve parktaki ağaç esrik nefesiyle
Can veremiyor banktaki adama
Diz boyu yalnızlığıyla kıvranan resim
Rahat değil tabutunda
Tahta atlara binen sevgililer
Nice bekleyeni tükettiler senelerce
Şair ise nefesiydi kelimelerin
Harut ile Marut’tan üstündü marifeti
Asra andolsun ki şahitti
Kelebek ölüleri toplayan analara
Yazıp durdu
Liseli bir kızın uykularını bölen
Titrek bakışların masumiyetini
Ve delikanlının hoyrat ellerinde
Kırılgan bir yelpazeye dönen aşkı
Nihayetinde neftî bir kıştı yaşam
Her masala biraz kahır ekiyordu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.