Unuttum sanıyordum seni
Değilmiş meğerse
Her yerde sen varsın çünkü.
Hayalimde, her köşede sen…
Ümitten yana aşktan yana,
Hani bizim şarkımız var ya,
O şarkı işte…
Dün koyarken pikaba
Düşüverdi elimden
Parça, parça oldu…
Kırılan plak olsun dedim, alırım yenisini
Sonra içime birden bir sızı düştü,
Ama o yenisinde var mısın? Sen,
Yoksun… Yoksun… Yoksun…
İnan ki kahroldum bunu düşününce
O anda dışarıda bir rüzgâr başladı
Sanki anılarım, rüzgârla yok oluyordu
Ardı sıra yağmur başladı,
Aklıma sen geldin…
Ağladım, ağladım yağmurla birlikte,
Camlardan süzüldü damlalar
Büyüdü, büyüdü sanki sel oldu
Korktum boğulmaktan
Dışarı fırladım sonra ağlayarak
Yağmur yokluğunun acısını
Bir kez daha yüzüme vurdu,
Bir kamçı gibi şırak, şırak.
Ne yana baksam sen varsın
Işıklı, ıslak sokaklara baktım
Yağmurdan pırıl, pırıldı.
Köşelere sinmiş sokak köpekleri bile
O nerde der gibi bakıyorlardı…
Gitti diyemedim…
Deniz kıyısına koştum birden
Sormazdı o seni, biliyordu çünkü
Denizde tuhaftı bu gece
Kudurmuş gibiydi
Öldüresiye vuruyor kayalara dalgalarını
Uzak ülkeleri düşündüm…
Okyanus adalarının yosun tutmuş kıyılarını
Esrarlı kokularını duydum.
Ve bir gemim olsa bembeyaz
İçinde Sen ve Ben…
Beyaz yelkenlerini açsak gitsek uzaklara
Kim bilir nerdesin diye düşündüm.
Birden denizin sesi şakladı kulaklarımda
Kendime geldim, dinledim sessizce
Neden diye sordum, niye böylesin bu gece
Anladım…
Nerde? Nerede o diyordu.
Bilmiyorum işte, bilmiyorum diye haykırdım
Bittim diye bağırdım! Sorma artık yeter
Ve sensiz dünya, bomboş geldi bana
Ipıssız... Anlamsız…
Ve hırçın sulara bakarken
En iyisi dedim, beni de al yanına
Hiç acıma, o yosunlu kayalara
Vur… Vur… Vur…