Seni bekler İstanbul erguvan mevsiminde.
Çay saati Emirgan senin gamzene hasret.
Senin hayalin saklı semaverin iminde.
Atılan şeker ile erir çayında kesret.

Duadır çayda buğu has gönül yolculuğu.
Çaya nazın süzülür bereketlenir demlik.
Nefesini betimler semaverin soluğu.
Senle daha bir tatlı İstanbul’la yarenlik.

Çayın sükût haline muhteva sen olursun.
Asude iklimleri taşırsın İstanbul’a.
Aşıp giden ay ile hemencik kaybolursun.
Senle çay yudumlamak nasip olmaz her kula.

İstanbul çay bir de sen anı anlamlı kılan.
Ellerin naz bulutu yağmuru esirgeme.
Ateş senin hatrına hem yakan hem yakılan.
Bir kula at ılgardır gerek yok nala geme.

Çalınan mahur beste inceltir yürekleri.
Demliğin sinesinde yokluğun is yarası.
Suya seni anlatır vuslatın hâl ekleri.
Çaya zülfünden ilham gönül çelen karası.

İstanbul naz hâliyle Kız Kulesine yansır.
Lacivert akşamları yakut gelinler süsler.
Sen zarafet elçisi İstanbul seninle sır.
Çaydaki rayihayla durulanır hep düşler.

İstanbul seni bekler ellerin ince hayal.
Erguvanlar naz ile bakışını kıskanır.
Senle istanbul çayı tatlandıran has masal.
Elinde çay bardağı görenler peri sanır

Erguvan sen İstanbul emsalsiz üçlü güzel.
Çay kokusu karışır saçlarına dem ile.
İncelir hayalimde sana ait zambak el.
Dokunduğun bardaklar hasseten gelir dile…
16.04.2012 İ.K