4
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1565
Okunma
Kulağında ninniler ağlayan
Bir çocukluktan geldim
Karınca yuvası,yengeç deresi
Ve kayısı ağaçlarında bir çocukluktan
Mavi bulutlara
Acı çektirirken şimşekler
Islanmayan kurak topraklar büyüttü beni
Saçlarına takacağım tek reyhan yeşermedi
Sevdaya yeni bir alfabe
Sunarken gamzelerin
Ben bütün edebi dillerde
Sonsuz acılar ezberlerledim
Zamanla yangını büyüyen
Kitapsız aşkın,yakarken yüreğimi
Ben İçimde bir çoban kavalıyla,
Ağlayan ağıtlar besteledim
Aslında nefesini taşıyan her şiiri
Kana bulamak olmamalıydı bana düşen
Sadakatin penceresinden bir tebessüm edemedin
Ve anladım ki kirlenmemiş zerre kadar nefes kalmamış
Ey karacadağlı melek
Yokluğunun karanlık sularında
Kulaç atmaktan,yorgun düştüm
Karanlıklar boğmadan beni
Bembeyaz bir aydınlıkla gülümse yarınlarıma
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.