Son yurt Anadolu, güzel vatanım,
Sende doğdum, ben hep sende yaşadım.
Vatansız dünyada nasıl yaşarım?
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Geniş yaylaları, verimli ovası,
Her mevsimde yetişir türlü meyvesi.
Kendine yetebilen bir tarım ülkesi,
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Bir günde yaşanır dört mevsim burada;
Kış ayında denize girilir güneyde,
Kayakçılar kayar Palandöken’de.
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

İnsanımın kalbi imanla dolu,
Kur’an’a hizmet eder, hayırla dolu.
Camiler, sebiller süsler yurdumu;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Mevlânâ’lar, Yunus’lar; eren diyarı,
Hacı Bektaş Veli yurdumun varı.
Erenlerdir milletimin dayanağı;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Eshâb-ı Kirâm’ın bereketi vardır,
Eyyûb el-Ensârî, Hala Sultan vardır.
İstanbul gibi eşsiz bir payitaht vardır;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Veysel Karânî’ler, Hasan Dede’ler,
Gece gündüz vatan nöbetindeler.
Maneviyat bekçisidir nice erenler;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Yer altında nice maden hazinesi,
Çıkarılsa kalmaz yoksulun sesi.
Göz diker düşmanı, bir de haini;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Türk’ün son yurdu, son sığınağı,
Kimse vermez bir karış toprağı.
Vatansız yaşamak en büyük acı;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Ezanlar dinmesin, her gün okunsun,
Kur’an evlerde baş tacı olsun.
Milletim dünyaya huzur sunsun;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Şehidim rahat uyusun mezarda,
Askerim, polisim nöbette sınırda.
Düşman pusudadır her an dışarıda;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

Hüdayî anayurdum, aziz vatanım,
Seni sevmektir benim imanım.
İlelebet koynunda yatacağım;
Benzerin dünyada yok, Anadolu’m.

16.01.2011//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ