Sıcak anıların düşlerinden geldiğim de, çekilirdim
Hemen soğuk arzuların koynuna
Yankısı bile mahşer gibi olurdu kendisi yokken bana
Gelmiyordu sisli dünlerinden sıyrılıp hiç o şimdi ki günlerimin dünyasına
Asılıydı dururdu kolay ölümlerim, asılı dururdu hep
Zor günlerin sisli aynaların da
Durmadan hüzün boca ederdi yüreğim, durmadan bana
O biteviye yorgun tik taklarıyla !…

Aşk da kayberken bir insan böylesi bir hayat akışını
Kumar da yeşertirmiş der kimileri hani ya;
Koyardım ben de bölük pörçük ruhumu o tür bir inançların tezgahına
Öyle ki;
Kaygan huylu papatyaların bir yanıma,
Umutlara yaslanan tozpembe yaradılışımı da alıp öbür yanıma
Oturturdum son parçam iyimserliğim de tem karşıma…

Ve...Ve derken, "seviyor sevmiyor,seviyor sevmiyor, sevmiyor se..."
Yaya bırakırlardı hain yapraklar hep beni bütün o "Se’ler den" sonra yine
Süründürmek istercesine böyle bir seveni hayırsız yapraklar ille de
Gülmezdi şans yaprağımın yüzü asla gülmezdi yüzüme,
Ben tam "Seviyor" diyecekken birden bire,
Koca bir "Sıfır" saplanırdı hemen yüreğimin böğrüne böğrüne !
Beklentili umutlarımın, hiç beklenmedik finallerin de…

Aşk olsun be sana papatya !
Simsiyah bir "Sıfır" koyardın yerine/"seviyorum" yaprağını saklayarak
Mavi soluklu anılar tam karar aşamasındayken,
Güldürmezdin sen yüreğimi içlerine bir lokmacık umut bırakmayarak
Sevgiliye mahkumiyetimi bitirebilecek, o da hani sadece bir yaprak !
Nasıl da heyecanlanıyorum, sayarken parmağımla yapraklarını hele yüzüne bir bak ?
Razıydım oysa ki parçacık da olsa umut kırıntısına
Ne var ki bu masum arzum da anlaşılamayacak ?
Ne olurdu sanki fazla doğsaydın sen bir yaprak,
Ne eksilirdi senden bir papatya olarak ?…

Sen ey !...Vefasız papatya !...
Hep “Sevmiyor” çıkıyorsun üstelik şu şefkat yokluğu zamanlarım da
Körü körüne sevgisiz yaşatıyorsun sen beni bir tek eksik yaprağınla
İnanıyorsun kaderimin sahte dostluğuyla
Ve hep o yüzden mağdur yaşatıyorsun beni bakıp da onun bir tek lafına ?!
Hala köz olmaya devam ederken şu an bile derin bir özlem kalabalığın da,
Gel sen de ortak ol bana sunacağını tek taraflı sevincime,
O tek yaprağını ne olur gelip bırakıver artık sen bu mahzun yüreğim ???...

Dost musun, düşman mısın papatya sen, onu bir bilebilsem ?
Anlayamadım bir türlü sen kimin, hangi duygunun emrinde
Bak, ıpıssız yüreğim senin yüzünden böyle
Son yaprağını kopartmadan önce ki haliyle,
Umutlanmamasını öğretmeliyim galiba ben artık yüreğime
Yalancıktan bir yaprağını”Seviyor”çıkartıp yalnızlığımın inadına,
Bir ”Seviyor” güzelliği ikramı edebilseydin diyorum bari hani sen bana.
Ne çok mutlu olurdu sayende yüreğim vede ne çok razı olurdu senden
Ne şifalar yaratırdın şanssızlıktan yanıp tutuşan şu talihsiz ruhuma sen bir bilsen !?…

Bilemezdim bu kadar ben da hem;
Mutluluğum küçücük bir papatya yaprağının elinde olacak madem,
Hangi papatyanın yapraklarını ne kadar çok denediysem,
Gülmedi hiç bahtım, gülmedi gitti yüzüme…
Her zaman ki gibi tek umudum, son bir yaprakların iradesin de
Yeniden bir başka papatyayla başlasam onun yapraklarını tek tek kopartmaya
Sonun da hayatımı tekrar tekrar zehir eder mi ki o papatya yine bana ?
Zehir eder mi ki, ne olur söyleyin bunu bana ?!...

Kopartmayacağım artık onları kendime,
Kötürüm bir karamsarlık içindeyken içim bundan böyle
Yaprak yaprak kuşkular saldırmaya başlıyor zira o an da hemen yüreğime !
Öylece kasılıp kalmıştır çünkü, kimliksiz bir eli kanlı şans birden bire,
Eminim ki o eli kanlı şansım özellikle de,
Ölümümü bekliyor boylu boyunca uzanmış yüreğimin kapısı önün de !!!...

Eyy !... Benden uzak Sevgili sen de duy beni;
Sakın papatyaların sözünü sen olsun bari dinleme ?
Hep kendiliğinden dönmeni arzulardım ben biliyorsun ki aslında
Beni kalpsiz bir papatya’nın vicdanına bir parça sevdiysen teslim edip gitme ?
Say ki ölüm derecesi yalvarıyorum ben sana !?...
Bir “Papatya” çiçeği yüzünden kaybetmek istemiyorum seni asla !!!...

Dilerim ki yüceler yücesi Yüce Allah’tan senin ey papatya;
Kurur tüm yaprakların bugünden sonra,
Üstelik de kötülüğünü yaymış olduğun dünyanın dört bir tarafın da !
Sen, ey bencil PAPATYA ?
Kulak versen iyi edersin belki de bu türden bir intizarıma !!!...



İ.Hakkı Gürcanok

16 / Mart / 2012
ADANA