Galata kulesinin az aşağısın da
Oturup çay içtiğim bir cafe vardı
Adı yok şu an o cafe’nin aklımda
Komşu olurdu yan yana
Karaköy’ün ünlü yüksek kaldırımıyla…
=
Sana sevgi tohumlarının
İlk düştüğü günlerdi yüreğime
Koyu sevdalı ve ne yaptığını
Nasıl bir hayat yaşadığımı bir de
Bilmediğim günler o günler işte…
=
Meğer hiç bir şey
Güzel gitmezmiş öyle
Seni düşünerek içtiğim o tavşankanı çay ile
Lakin ben terk edilmiş, ben mahzun,
Ve ben derbederdim aşkından o günler de…
=
Tadı canlanıyor o çayın ruhum da
Bugün hala
Tadı canlanıyor
Sen aklıma her geldiğinde
Öyle bir tavşankanı çay içince…
=
Yani acıların da bir başka
Olur mu ki hüzün hiç harika ?
Doğrusu,
Senin için duyulan hüzün bile harika !...
En azından şimdi sanki ben,
Acılarının yaşaması için hala hayatta…



===============
İ. Hakkı Gürcanok
===============