Değerli şaire,

Şiirinizi dikkatle okudum; güzel bir şiir. Serbest şiirde ölçülü gelenekte bulunan ölçü, kafiye, redif gibi enstrumanlar olmadığı için, şair dili ustaca kullanmak zorundadır. Bu yüzden şair her kelimeyi, her mısrayı ve bu mısralardan meydana gelen bölümlerin hem ses hem de anlam değerlerine çok dikkat etmek zorundadır.

Sizin şiirinizde -sanıyorum ses güzelliği endişesiyle- pek çok eski kelimeyle yeni kelime yanyana kullanılmış. Bunun yanında halk dilinden de bir takım deyimler, söyleyiş özellikleri var. Bunun şiirde ne kadar sağlıklı bir yol olduğu hususunda çok sağlam bir kanaatim olmamakla birlikte durmadan değişen dili düşünürsek geleceğe gidip gidememe bakımından risk taşıdığını düşünüyorum.

Mesela, Divan şiirinde okumaya alıştığımız kûy-ı canan, türab, yanında 'manyetik' gibi, sarmal gibi, labirent gibi farklı sahalara mensup kelimelerin hem ses hem de şiirin bütünü açısından oldukça kullanışsız kelimeler olduklarını düşündüm. Bunun yanında 'çınlak' kelimesi geçiyor; bu kelimeyi de ilk kez sizin şiirinizde gördüm. Bu hal dil anlayışınızın henüz oluşmadığını düşündürdü bana. Usta şairlere baktığımız zaman hemen hepsinin bir kelime kadrosunun olduğunu ve bununla üsluplarını geliştirdiklerini görüyoruz. Bu Necip Fazıl'da da, Nazım Hikmet'te de, Yahya Kemal' de ve bildiğimiz diğer şairlerde de böyledir. Öyle ki, onlara ait bir şiiri okuduğumuz zaman o şiiri daha önce hiç okumamış olsak bile bu kelimelerden, bunların kullanılış şekillerinden şiirin kime ait olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Piyasada binlerce şiir var. Okuyorsunuz hepsi birbirine benziyor. Benzemelerinin sebebi işte bu üslupsuzluktur. Tabii ki bu, zamanla gelişen, olgunlaşan bir şeydir. Bu hususta bire hatırlatma yapmak istedim...

Şiirde noktalama hususunda çeşitli görüşler var; sanıyorum siz, şiirde noktalamaya önem verenlerdensiniz. Özellikle virgülü çok kullanıyorsunuz. Bazı yerlerde lüzumsuz kullanıldığını düşünüyorum. Mesela:

"acının ısırıkları bu, kanayan
dudak aralığımdan..
Sınandığım kadar sınıyorum, uzaklığı
cüzlerimi okumadan geçince, öğrenemedin mi?"

Buradaki virgüller neden kullanılmış, anlayamadım. Birinci virgülü 'bu' kelimesinin sıfat gibi anlaşılmaması için mi kullandınız? O zamirse eğer 'bu' değil 'bunlar' olmalıydı? Ondan sonra kullanılan iki virgülün de anlama bir şey katmadığını düşünüyorum; yani konmasaydı anlamda bir daralma veya bozulma olmayacaktı. Şiirin başka yerlerinde de aynı durumun olduğunu söylemeliyim...

Bütün bu söylediklerimden sonra şiirinizi beğenmediğim zannına kapılmayınız; bilakis çok beğendim. Beğenmediğim şiirlerle ilgilenmem...

Daha güzel, daha derin şiirlerde buluşumak umudundayım...

Saygı ve selam ile..