Vicdanımın son yargısında,
Sorgu sual katibim,
Kaza’ya da bakıyorum,
Yaraları sarık üstadım,

Osmanlı sahnesinde rolüm,
Alkış, alıp gittikleri için kopuyor,
Ayrılık kaç kat ki katlanıyor,
Mimiklerim büyüyor, çizgilerimle birlikte,
Doğum tarihinde,
Kürsüsü çekiliyor gözlerime,
Çıkıyorum...

Tanzim benim;
Islahattımdan kalkıyorum,
Ferman benim;
Sarılmaktan bıktım,
Rulosundan açılıyorum,
Açıl açıl bitmiyor örtülerim,
Sevmeyi bitiremedi dürtülerim,
Ki ara sıra şiirlerimi dürtüyorlar,
Sustukça kapanmışım,
Yakalayamadım farelerimi de,
Peynirler kibrit kutusu kadar,
Kibritlerimi de yakıyorum,
Peynir gemilerini yürürttü laflarım,
İskele sancak gidiyorum,
Muharebeye döndüm,
Kalp kalbe karşı da,
Mermi gibi yağsın iltifatlarım,
Nişanlar rütbesi parmaklarım,
Kekeler sığınır limanlarım,
Batıyor canıma akşamlarım,
Tekerrürden ibaret kaldı krallıklarım,

Bu aşkta karar benim... KADIn benim aşk,
Yargılıyorum kendimi... Yadırgıyorum suretimi,
Suçluyu suça teşvikten suçluyorlar,
Kalemimi kırdım da...asılıyorum şiire,

Burhanettin hatırına, tanık oluyordu şairime,
Söz verdi sözleşemedi emir,
Teklif etti kanun... Adamı;
Tanıdık çıkıyor şiirimle tarihçesi,
Yıkılıyor, kalmıyor ki kadınlığım... Fi tarihte.

Sinem Şanlı