Bir kadeh bir defa taşar ama bu 70 lik rakı kılıklı hayat
Kaç kadehlik dolduruyor? Bilemedim !!!

... & ...

Toy zamanlarımdı, merak ediyordum
Şişede durduğu gibi durmaz diyorlardı ama
Bir kadehten ne çıkardı...
Aç kalbe içilmez diye uyarmamıştı da kimse
Durmak bilmedim, tadı b/aşkaydı
Sanki ömrümü anasonda boğmak ister gibi
Öyle bir dibini buldum ki dünyanın
Kulaklarımda ilaçsız bir Afrika annesinin
Ateşi çıkan çocuğun kulağına fısıldadığı şarkı
Şiire açlıktan kemikleri sayılan parmaklarım
Kalbimde Filistin kuşatması...

İlk önce annem anladı halimi, ağladı...!
Oysa o ağlamasın diye ben ağlamıştım doğduğumda
Bu defa da onun için içtim şiirleri
Öyle bir dibini buldum ki dünyanın
Kabul etmedi kanım, kustum savaşları
Dilimde ge(n)ç kalınmış yaşamlar
Genzimde mermi sıcaklığı, sordum kendi kendime
Hangi anne savaşsın diye doğurdu evladını?

Dünya çirkindi, aşklar kirli ama yaşamak güzeldi
Tam ayılmak istiyorum derken
Bir kadın yalınayak bastı kalbime
İçimde ayak izleri...
Oysa daha ’dön’ demeye dönmüyordu dilim
Ama tanrı ömüriliğime işlemişti aşkı
Ağlamakla p/uslanmıyordu gözlerim
Gözyaşıyla da puslanır mıydı rakı ? Denedim...!
Öyle bir dibini buldum ki dünyanın
Bağımlılık yaptı şiirler
Yazmadığımda titriyordu ellerim

Artık bir başına içilmiyordu şu meret
Tadından yenmeyen mezeydi yalnızlık
O ’eşlik edebilir miyim?’ diye sorduğunda
Ben ’ömrüme mi?’ diye cevap verdim
Gözlerindeki maviyi doldurdu kadehlere
Ben de avuçlayıp sıktım kalbimi
Tokuşturduk!
Öyle bir dibini bulacaktık ki aşkın
Hayat hiç ummadığımız anda kırdı kadehleri...


Hakan Karali


Not: Bu şiir, beynine uygulanan kanser tedavisi sonrasında,
hayatındaki son beş yılı ve dolayısıyla beni de hatırlamayan kadına ithafendir.

Sakıncalı Mavi
Seninle ikinci defa tanıştık
Ve bu ikinci hayatımızda da mutlu olacağız
Yine kahkahalar atacağız çocuklar gibi
Ama sahiden çok merak ediyorum
Bakalım hayat bu defa
Hangi acıyla susturacak bizi...