Yokluğu içime çöken hüzünlerin en acısı
Sinemde saklarım gözyaşlarımı
Bütün gözyaşları tuzlu akarmış
Yaram sinemdeydi benim

Gözler de sel coşkun ırmaklar gibi çağıldarken
Hırçın dalgalar kırılır sahilinde durulurdum
Hasretin çığlığı mazinin derinliklerinden sızar
Umut kırıklıkları uhdeler
Özlemin tüter yanık bağrımda
Küçük bir kız çocuğu edasıyla
Mahcubiyet, mahsunluk
Kısık bakışlarımda

Hakikat
Boğazımda düğümlenirsin zor yutkunurum
Köhnemiş düşler çıkıyor hala karşıma
Ürküyorum
Karanlık gölgeler kabuslar
Elem ve ölüm

Nedir bu öfke
Nerede çözüm

Benim yüreğim ateşlerde
İsyan mı bu yaşama
Ezberledim acıları öperim alnından her dem

Bilseydim zamanın amansız gidişini
Durdururdum saatleri yırtardım takvimleri
Elimden gelseydi

Ven ben
Meydan okurdum mevsimlere
Direnirdim yıllara

Dilerdim ki
Bu duygu anaforlarım azad

Yanar dağlar gibi ruhum, sezemezler
Kim bilir; beni benden özge

Canımın sahibi;

Kalbimin atışı

Umudum hep sen

Mor dağların ressamı

Kurumuş topraklarda gül bitiren

Bak ben zerreyim aciz

Hani şu hesapsız kaymalarım var ya

Beni hep kapına getiren

Ruhumun kapılarıda senin elinde

Ilık ılık huzur akıt tebessüm ile bu fakire