Sonbahar aşklarını aradım her gece
Bir beyaz gül yaprağında bazen
Bazen kalabalık bir caddede
Bazen bakarak yaşadım aşkı peri kanadına
Bazen koklayarak, bazen dokunarak sustum
Ne çare
Ne çare buldum dediğim an kaybettim

Bütün sokaklar çıkmaz sokak
Bütün sokaklar çıkılmaz sokak

Umut güneşleri doğardı her gecenin sabahı
Belkiler vardı yanımda taşıdığım
Beklediğim yarın bugündü dediğim kaç şafak yaşadım ki
Kaç kez el ele yürüdüm
Ardımdan kapandı ayak izlerim
Yine aşk yok desin mi
Kendi yeminlerine diz çöksün mü dizlerim
Emeklemekten yoruldum
Yüreğim ayrılıklardan yorgun
Hasretten yorgun


Bütün sokaklar çıkmaz sokak
Bütün sokaklar çıkılmaz sokak


Şarkılara yazıldı sevmeler
Türküler söylendi
Mısralar sevda dedi demesine de
Çöller kurudu hasretten
Yollar kapandı açılıp açılıp
Hüznümün gülümsemesi dudaklarıma yerleşti
Ben dedim
Sen dedim
Aradım bütün çareleri
Sokaksız cadde bulamadım
Her girdiğim sokak zulümdü gözlerime
Orada kaldım

Bütün sokaklar çıkmaz sokak
Bütün sokaklar çıkılmaz sokak

Bir sokak bulsam diyorum
İki kişilik olsa
Çıkılır olsa gökkuşağına
Dalgalarla buluşsa
Bu sarıldığım bir umut biliyorum
Ayak izlerimi bıraksam dostlara
Haydin yürüyün
Yürüyün masmavi umutlara desem
Ve ben
Ve ben kaybetmeden hep aynı umudu sevsem

Ne çare
Ne çare bütün sokaklar çıkılmaz sokak
İnadına
Bütün sokaklar çıkmaz sokak