4
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
909
Okunma
İstemeden de olsa büyüyorum ve
Değişiyorum…
Önce hissetmeyi öğrendim
Kalbimin solup alıp verdiğini
Aklımın boşlukları olduğunu
Ruhumun bir kafese sığabileceğini
Anladım…
Sonra benliğimi tanıdım…
Ellerimin bir bakışla titreyebileceğine
Ayaklarımın koşar adım geri gidebileceğine
Gözlerimin duvarların ardını bile görebileceğine
Şahit oldum…
Nice sonra sınandığımı kavradım…
Günlerce, aylarca hatta yıllarca sabredebileceğimi
Merak etmenin gereksizliğini
Beklemek gerektiğini
Çözdüm…
Ve şimdi bekliyorum birini ‘sonsuzluk limanı’nda
Kim bilir belki bir gün gelir
Çıkarız hayalimdeki yolculuğa…
GÖKSEL ÇAKIR
1 ARALIK 2011
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz