Bir yaz günü düştün küçük ellerime
Gözlerin güneş, gözlerin ışığım oldu
Tutamadığım yüreğin
Yalnız ben, yalnız bana çarpıyordu

Sesin sesimin soluğu
Kelimelerin sözlerimin sebebi
İsmin hayatımın öznesi
Durakların sessizliğim
Suskunluğunsa yokluğum oldu!

Bensizliği silmiştin sanki
Öncen ben, şimdin ben, sonran bendim
Tebessümü unutan kıvrımların
İlk gözlerime güldü
Bakışların yıllar sonra parlıyordu
Huzurluydu

Ben senle bir bütün,
Sen bensiz bir yarımdın
Kaçtığım an zamanın duruyor
Sana bulunduğumda dünyan dönüyordu
İçin benle doluyor
Ben sensiz eksiliyordum

Tek mutluluğun gözlerimdi
Sesimdi, en çok da gelişimdi
Anlamın bendi
Sen ve ben bizdi
Her şey ikimizdi
Sevgimizdi!

Varlığını var eden benliğimse
Bu yıllanmış giz niye?
Erteleme,
Arala sır perdeni
Aç bilmediklerimi
Bizden gizlenme
Kendimizden bir şey gizleme!

Konuş önce
Sadece ikimizi söyle
Sonra şimdiyi durdur
Beni bekle
Vazgeçme!
Sonsuzluğu düşle…
Bizi hiçliğe mahkum etme!
GÖKSEL ÇAKIR
10 MART 2012