0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1052
Okunma
uzak göçlerin yaşandığı
varlıkla yokluğun sınırından,
ağzımda solgun
harflerle döndüm,
acılar düşürdüm kalbe.....
gün geldi
zamanın sonsuz kasidesinde
silik bir yazgıyla savruldu dumanım...
gün geldi
bir yara daha açtım düşlerime
harflerin gizli falından..
ve durmadan dönüp durdu
beni benden ayıran cümledeki büyük mühür.
çünkü unutulmuş bir gözün sonunda
kendi korkusuyla savruldu
büyü ve kan...
bir gün
sesimin yaralı bir anlamla buluştuğu,
herşeyin sınırında;
belki de kendi harflerimle,
daha derin gömecekler beni.....
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.