Yanımdasın ,
solumda ,
tenin değiyor
tenime hissediyorum.
Nefesinin atışını sayıyorum
derinden..
Göremiyorum
ama biliyorum
sen’sin
yada yalnızlığım
ama sen’sin
öyle sayıyorum ben..
Gece’nin koynunda sevişiyoruz ,
sessizce
duymasınlar bizi
kimse olmasa da
olsun utanırım
duymasınlar..
bilmesinler ,
yanımda olduğunu
sebebler çırpınır ,
zaman hızlı gecer
hususi.
soğuk yok ,
sevgi yaktık ,
aşk örttük üstümüze..
Kalp atışlarımız bile korkutur oldu
insanlardan yediğimiz kazıklardan sonra..
gelmesin zarar ,
sen’i rüyalarında bile görenlerin hayalini kabus’laştırırım..
Uyumam bu gece
uyku sarsa da dört yanımı ,
direnirim ,
dayanırım
eğer o gece uyursam
ihanet olur bedenine
içten içe küfreder tenin..
uyumam ,
uyuyamam
seni gece’nin ızdırabında
savunmasız bırakamam
sevgilim..
Alacakları var bende yalnızlığımın ,
almasınlar seni
bir gün daha kal..
Çünkü;

"Yeryüzünde her gün , uyanamayan insanlar var.."

Tarık Nohut