1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
2227
Okunma
yaşam sezgileri
değse de ruhumun mevsim zerrelerine
hür vakitlerin
gölge sağanaklarıydı belleğimdeki adın
şükür niyetine yürürken
varsayımsız gidişlerin damla pırıltılarına
baygın sessizlikti
ellerimdeki yağmurun alfabesi
misafirlikti harflerdeki bedenim
ürperişlerin kuruyan hüzünlerine sarıldım
hatta
yol verdim aşkın direnciyle
bir türlü soluyamadım özlemlere
sonra
değdi uzaklara kirpiklerimin ahengi
artık ağlamıyordum gözlerinin mavisiyle
bir bağlamın ensizliğinde
dilenirken yağmura
mevsimsiz düşlerin hoyrat telaşıyla
dökülüyordu
azat edemediğim hasretin bahar dalı
....
5.0
100% (6)
Cevap Yaz