4
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
773
Okunma
hüzünlü.. bir o kadarda tenha
çözülür örgüleri zamanın
öyle ki
terk edilen her mevsimin kalbinde
yakar kirpiklerimin sesini
göğe doğru kara delikler
ruhum mudur ağlayan
ay renginde
veya kimdir
son ışık yıldızı kaybolurken gecede
yalnızlığı kemiren
nedense
uyandırır tüm çengelleri
kıraç özlemler
sonra evrenin boyutlarını çizer
sevda dinletileri
her mevsim öyküsünde
kanat çırparken göç verendaları
doğar ruhumdaki anka yeniden
....
5.0
100% (5)
Cevap Yaz