Gözlerindeki ışık tazelenir kuğunun.
Berrak zaman dilimi sımsıcak yudum yudum.
Bin hatıra demlenir gölgesinde buğunun.
Ateşin güftesiyle yorgun pervaneyle mum.
Sükûnet bestesidir çay ıtırlı zamanlar.


Yakut bir okyanustan esintidir hayali.
Billûr naz mevsiminde emsalsiz güller açar.
Periler derdest eder bardağa has nihali.
Demlik ki nefesiyle dem dem rayiha saçar.
Gül misal destesidir çay ıtırlı zamanlar.


Huzurun tarifini yazar suya cerenler.
Su sükûtun bağrından deste deste gül derer.
Efsaneler çağından kar getirir erenler.
Dudağı kuruyanlar hazda vuslata erer.
Çağlayanlar sesidir çay ıtırlı zamanlar.


Buğulu mevsimlerde erguvanlar açılır.
Baharın ayak sesi öncü olur dildara.
Dildarın sinesinden efsaneler saçılır.
Karanfil katresidir nefesler ara ara.
Leyla’nın busesidir çay ıtırlı zamanlar…
Ankara, 19.01.2012 İ.K