Hayatın zindan olur yükseklerden uçarsan,
Zannetme ki donatmam terk ettiğin haneyi,
Beraberken yüz üstü bırakıp da kaçarsan,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.

İşte benim yüreğim istersen kazmayla kaz,
Yaşadıklarımızı kazarken günlüğe yaz,
Hakkımda söz etmeye lâzım olurlar biraz,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.

Güzel günler yaşadık, hakkında söz diyemem,
Ama o aşka konan lekeyi süsleyemem,
Onu koyduğum yerde oyuncak besleyemem,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.

Bütün yaptıklarını hep anlattılar bana,
Nasıl ayağa düştün, yazıklar olsun sana,
Yalvaracağın yere arkana bir baksana,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.

Acıyorum haline, zannetme ki gülerim,
Zerre kadar lekeyi taşıyamam, silerim,
Dertlerine Allah’tan acil şifa dilerim,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.

Sapladığın okların incitmedim ucunu,
Ama sen beni yaktın, bağışlamam suçunu,
Şimdi olsan dilinle panzehir, bal macunu,
Affedemem, sevemem kusuru, bahaneyi.