Gözlerimden düşüp camına vuran her yağmur yaralı,
İki gözüm var, ortasından varlığınla aralı,
Kalbim yokluğunun merhametli kollarına sarılı,
Gözlerimin önü ince hayal ipleriyle karalı.

Mutluluk ve umudu dengede tutan ak tahtadayım,
Dengede durmak kolaysa, gel aşkı tat bakıyım,
Aşk ne içki, ne su, nede başka bir şeye benzer,
Tüm deniz ve ağaçlar, bu saflık eder sersem.

Neşem hasta, elemli hava, sığınmalı bir yerlere,
Seninle konuşuyor bir dar ağacının gölgesinde,
Karşıma geç konuş, uyuyor umudum,
Bu yüzdende kırılamam, içinden geleni söyle.

Seni anımsatır bana, sensiz kara gökyüzüm,
Hayaller meyve diyarı, üstümde gök üzüm,
Bundan hayallerden başka bir şey görmez gözüm,
Yokluğunun saflığından, ıp ıslak bu yüzüm.

Yokluğunla dans ediyorum sessizliğin melodisinde,
Biliyorum, dünya dolusu mutluluk var ellerinde,
Ancak sadece bir kere elini tutmak değil isteğim,
Boğulmak istiyorum, hayat varillerinde.

Yokluğunun ateşi yanar dağlarımı eritir,
Hayallerin sisinde yine varlığın belirir,
Özleminin ayazında sana uzanan tellerim gerilir,
Üstüne bir kuş konar ve daha çok delirir.

Yokluğunun karanlığını kapatır bu sislerim,
Hayallerin bitişiyle görünür ölüme gidişlerim,
Önüme hayatı koyup ölümlerden ölüm beğendirseler,
Ellerim bağlı varlığında boğulmak isterim.

Sana duyduğum aşk en büyük acımın daniskası,
Yokluğunu korkutur bu kalbimdeki aşk kası,
Kalbimin sonsuz depremidir bana bir başkası,
Hayatım altında kalır, hep aklımda kalır enkazı.

Varlığın kalp yüzündeki yıldızların feriştahı,
O yıldızı görünce açılır hayallerimin iştahı,
Gerçek uzak değildir, umudun tam yanında,
Bastırır görünce sensizliğin yağmuru karı.