Yorumuma yazdığınız cevabı okuyamadım zira yorumum silinmiş.
Ben Sivas'tan evliyim ve bilirim ki Sivas ozanlar yatağıdır.
Ama tekrar ediyorum yazdığınız şiir yanlış, yorum yazdığınız ya da sizden yorum bekleyen üç beş çıkarcı insan gelip süper şiir diyebilir bence bu gazlara gelmeyin.
Bakın bu sitede sanırım benim kadar hiciv ve taşlama yazan yoktur, altı yıldır buradayım, onlarca hiciv yazdım, tek birinde bir tane hakaret bulamazsınız ama hepsi de muhatabına ve amacına ulaşmıştır.
Kötülere haddini kötülükle bildirmeye kalkarsanız siz de onların ayarına düşmüş olursunuz.
Sonra biri de çıkar ve size hiciv yazar.

Benimki sadece tavsiyedir karar sizin.
Selam ve sevgimle.

Teşekkür ederim.
Selam ve saygımla.

Yazdım, bitirdim Tan kardeşim.
Diğer şiirim panodan düşünce ekleyeceğim İnşaallah.
Tam bir balad oldu mu? Bilmiyorum.
Zîra çok fazla Türkçe balad örneği yok ama benzedi biraz:)

dağ gibi mavzer yürekli,
çocuğundan önce Vatan diyen bir Türk anası çıkar...
şimdi üç kuruşa Vatan satanlara,
avrupalarda fink atan kadınlara inat...

kolay gelsin ozana
:)
saygılarımla...

Ben de bunu bulup okumuştum ama mavzer sahibini yanlış algılamışım.
Tamam bu hikâyeyi kullanalım, bakalım ne çıkar.

yörük ali efe değil o adam hayır ozan.

emir ayşenin kısaca hikayesi çok bilinmez ama bir serbestde şöyle anlatır şair...

Emir Ayşe iki çocuklu,yirmibeşine yeni basmış
Kocasını Çanakkale'de yitirmiş
Bir şehit karısıdır.

Yoksul Ayşe kimsesiz ve sahipsiz,
İki çocuğuyla zor ömürler içinde,
Kıt kanaat geçinmeye çalışır.

'Yunanlı İzmir'e çıktı! '
Bu haber dağı,taşı aşmış,
Ayşe'ye bile ulaşmıştır.
Ayşe irkilir...
'Yunanlı Aydın'da! '
Ayşe etinden kopar gibidir,
Geceler boyu uyku girmez gözüne;
İki çocuk,yoksulluk,kimsesizlik...
Ayşe'nin elleri nasır,
Kimseye dert açacak vakti yok...

Gene elinde orak,gene üç dönümlük tarlada
Kan ter içinde hem çalışır,hem düşünür.
'Yunanlı köye doğru geliyorrrr! '
İşte bu son haberki,Ayşe'ye
'Emir Ayşelik'bağışlamıştır.
Bırakmış iki çocuğunu uzaktan bir akrabasına,
Orağı atmış bir yana,sırtlamış mavzerini,
Tırmanmış Ege'nin dağlarına...

Nereden bulmuştu bu yoksul köylü kadın mavzeri?
İşte orası tuhaf bir hikâyedir
Ve bilinmeye değerdir;
Ayşe tarlada,susuz,katıksız orak biçerken
Saklana saklana,eğile büküle bir adam
Kaçmaktadır başakların içinden.
Ve adamın elinde kız gibi mavzer.
Ayşe öylesine fırlar ki,keser adamın yolunu:
'-Ülen,memleket elden gidiyor,Yunanlı aha şurda!
Bu nasıl arlanmazlık utanmaz mısın? '
Orağı hiddetle kaldırır Ayşe,
Çıt çıkarsın adam isterse,
Adam öylece dona kalır,
Ayşe çeker alır mavzeri elinden,
Bütün şiddetiyle bağırır:
'-Bu silah sana yakışmıyor,defol! '
Adamda bet beniz uçuk,
Yüzüne bile bakmadan Ayşe'nin
Kıyıdan uzaklaşır.
Ayşe dağlara işte bu mavzerle çıkmıştır.
Yörük Ali kuvvetlerine katılır Ayşe.
Kimi ona'Emir Ayşe',kimisi 'Çete Ayşe'der artık.

Düşmana verilen her baskında,
Her çarpışmada Yunanlıyla
Emir Ayşe'de vardır.
Ege yöresinde öyle sevilir,öyle sevilir ki;
Yirmilerde doğan çocuklara 'Emir Ayşe'adı verilir.
Denizli,Aydın,Tavas,Nazilli,
Acıpayam,Sultanhisar,Söke,Ödemiş,...
Emir Ayşe'lerden geçilmez olur...
****
Aylar kovalamaktadır birbirini,
O cephe senin,bu cephe benim.
Derken,şaşılası,yürek burkan bir gerçekle buluşur Ayşe;
Bir gün,Dalama'da beraberken Yörük Ali'yle
Bir zeybek yaklaşır usul usul...
Der ki,Emir Ayşe'ye:
'-Seni tüfeğinden tanıdım Ayşe Efe,
Ben o tüfeğin sahibiyim.
Ekin tarlasında o gün bana
Çıkışırken hem utandım,hemüzüldüm,
Derdimi sana söyleyemedim.
O sırada,köyüme uğramam gerekiyordu
Çoluk çocuk meselem vardı,
Halletmem lazımdı.
Aslında, vatan elden gidiyorken
Benim derdimin esâmisi okunmazdı ama,ne yapalım...
sana bunları anlatamazdım.
Gene koşup,dağlara geldim,
Ben korkak değilim! ..'
Adamın sözleri kötü vurdu Ayşe'yi,utandı.
Tüfeğini geri verdi adamın.
Adam da yeni edindiği pahalı mavzerini
Hediye verdi Emir Eyşe'ye.
***
Emir Ayşe yıllarca dağda kalmıştır
Vurmuştur,vurulmuştur.
Ama savaş bittiğinde
Onu hatırlayan çıkmış mıdır,
Kendisine ufak bir madalya verilmiş midir,
Bilinmiyor...


Emir Ay

ben bu bölgede çalışıyorum ve emir ayşedir kadınların isimlerinin yarısı:)
bir efsane hala yaşar buralarda,
nasipse anlatırım size ozanım birinci ağızdan.
yaşı biraz ileri olan hastalarımı bırakmam klinikte işim bitince anlattırırm hep...
öyle kahramanlık hikayeleri vardır ki;
unutulmaya yüz tutmuş,
bir toprağı vatan yapan isimsiz kahramanların hikayesidir bu...

Senin bildirilerin geliyor zaten Tan kardeşim, koşa koşa geliyorum şiir okuyacağımı bilerek, davet etmene gerek yok:))
Ama bi yorum borcum olsun, şöyle en yağlısından:))
Bu arada emir Ayşe efeye çalışıyorum ama mavzerini nasıl aldığına dair iki rivayet var biri şehit kocasından kalan elmas küpelerini satarak aldığı yönünde, biri de tarlada çalışırken oradan gizlenerek geçen bir adamın elinden bu mavzer senin eline yakışmıyor diye aldığı, sonunda o adam yörük Ali efe olduğu ve çocuklarını görmeye gittiği oraya çıkıyor.
Hangisini anlatayım sen karar ver.
Selam ve sevgiler kardeşim.

Bu konuyu çok işledim ama hâlâ aynı şeyleri yaşıyorum.
Evet dünyada beleş olan tek şey sevgi:)
Ama çıkarsız, yapmacıksız olmalı ve hak edene verilmeli.
Teşekkürler.
Selam ve sevgimle.

çok iyi hem de:)))

İşte bu haksızlıklara isyanım.
Yağ akan yorumlar ve aman efendim hoş geldiniz, onur verdiniz yine beklerim can dostum, hocam, üstâdım gibi yapmacık yorum cevapları:)
Şiir bile olmayan şeylere sırf bu şâir bana yorum yazıyor diye yapılan baş yapıt muamelesi.
Ve hep aynı isimlere aynı isimlerin yazdığı yapmacık yorumlar ve bu şekilde oraya çıkan gruplaşmalar.
Bu arada bu tarz yapmacık ilişkilere alet olmayan şairlerin çok iyi şiirlerinin güme gitmesi.
Anlıyorsunuz değil mi?

:))))
asi olmak iyi değil siz daha iyi bilirsiniz:))))

zaten karnım da aç:(((


dediğiniz durum beni de çok rahatsız eder.
hatta bir keresinde burdan bir arkadaşıma da demiştim,eften püften şiirlerime bir sürü yorum yapılıp harika şiirlere yorum olmayınca çok huzursuz oluyorum diye.rahatsızlık veriyor bu bana açıkçası.
ama... siz yine de uğrayın tabi:))

Bayılırım arnavut ciğerine ama benimkinin ızgarası iyidir:)
Bakın her ikinizin de her şiirine yorum yazmadığım halde yine de bir merhabamız var ama yıllardır dost diyenler bilirim, yorum yazmıyorum diye düşman olan, taşlama yazan, beni bencil ve ukalâ gören.
Dayanamıyorum bu iki yüzlülüklere.
İsyan ediyorum, isyaaaaaan:))

:)))
arnavut ciğeri yapılır mı ondan?

Siz zekîsiniz zaten, uyanıksınız:)
Ama anlamayan o kadar çok ki, yaşadıklarım yazdırıyor bunları bana, emîn olun.
Açık yürekliliğiniz için teşekkür ederim.
İnsanlar böyle olsun ciğerimi yesin:)
Selam ve sevgimle.

:))))

anladık biz tabi