KÖYLÜ ÇOCUĞUYUM...

Okula giderdim hep yalın ayak
Babamdan tarlada çok yedim dayak
Ömrümde kimseden görmedim kıyak
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Her sevdamda çıktı durmadan olay
Darılmam kimseye ben kolay kolay
Dans nedir bilmem ki çekerim halay
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Karlı dağlar beni düşürdü yasa
Özümden ayrılmam yapmayın tasa
Ayranlı çorbayı koyardım tasa
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Yıllarca dağlarda yayardım dana
Gözeden su içtim ah kana kana
Aslımı sorarsan gün gelir bana
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Besmele çekerek başlardım güne
Kuşburnu toplardık köyde her sene
Yüreğim kapalı nefrete kine
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Şu gurbet eline geldim pişmanım
Çok dostlar edindim yoktur düşmanım
Yalanı hiç sevmem biraz şişmanım
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Bazen hüzünlenir düşerdim gama
Ayağımda lastik dizimde yama
Harmandan samanı atardık dama
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Murat’ım anamla kartol soyardım
Kuru ekmek soğan yesem doyardım
Ahırın içinde koyun sayardım
Köylü çocuğuyum ben buyum işte

Murat ÇAKIR.31.12.2011
__________________________________________________________

Canım kardeşim sdevgili Murat çakır, senin güzel ve süt kadar temiz yürek ürünü şiirşerini ben hep sonsuz tat alarak okuyorum. Çünkü senin şiirlerin saflığın, temizliğin, dobralığın ve bilhassa da doğa sevgisinin, yöre güzelliklerimizin yansıtılması bakımından örnek şiirlerdir. Bu nedenle çalışmalarımıız "ben serbest yazmama rağmen rağmen" biraz benzerler.
Bu sanırım köy çıkışlı olmamızdandır. Ben Polatelinin çişğdemini maltepe de ki balkonumda 7 yıldır yaşatıp çiçeğini kokluyorum. Balık suyu kenarında, sıvama nergiz çiçeklerini demet, demet topladığım günleri hatırlarttın bana can kardeşim. Nisan - Mayıs aylarının binlerle ifade edilebilen OĞLAK VE KUZU sürülerini anımsattın dost şairim. o ahırların sıcak bugulu havalarını da, gübre ve tezek kokularını da bilirim. Bunlarında insanlar için ne kadar yararlı şeyler olduğunu, bazen de nimet yerine konduğunu kent yaşamlarını görüp yaşadıktan sonra hep anladım ve anımsadım. Zaman, zaman, çokça da özlem duydum eski yaşamlarıma. Çünkü kentler doğanın o ulvi saflığını hep hatırlattı bana. Size de çokça hatırlattığını görüp okuyorum şiirlerinizde.
O altın rengi buğday başaklarının asil at yeleleri gibi, bahar rüzgarlarıyla dalgalanışlarını hiç kimse benim kadar anlıyamaz, o dalgalanışları benim gözümle seyredemez diye, düşünürüm çoğu zaman.
İlk turfanda oluşan incirin kokusunu, kavun - karpuz ve acurların sabah serinliğindeki tat ve kokularını KENNTİN insanı nereden bilecvek. Ama köy insanı bilir ve hiç unutmaz onları ; hem tatları, hem kokuları, hem de o görkemli gönüllere ferahlık veren endamları ve de fizik yapılarıyla.
Bereket ve bolluğun doğada, köy ve mezralarda olduğunu, ora insanlarının canhıraş çalışmaları ve insanüstü çabalarıyla oluştuğunu hiç bir zaman bilip anlayamadı kent insanı. Onun için dağ başlarında kaderlerine terk edildi, cahil ve yalnız bırakıldılar nezanım doğanın harikulade güzel insanları. Yaşam zorlukları, terkedilmişlik duygusu, suskun ve küskün yaptı tarımın, köyün, doğanın değerli, dürüst, süt kadar temiz ruhlu insanlarını ve şehirlerin, izbe kentlerin varoşlarını mecburen doldurdular.
Köylü olmaktan, kırsal insaqnlığımdan, doğadan gelmiş olmaktan hiç gocunmadım, hep iftihar ettim öğündüm; senin övündüğün gibi köylülüğümden, sevgili Murat bey kardeşlim.
Az daha atlıyor olcaktım, yoğunluğumdam bu harikulade güzel, anlamlı, evrenselliği ve toplumsallığı en güzel biçimiyle kapsayıp kavramış nefis çalışmanızı. Çokça tebrik ve takdirlerimi sunuyor, esenlik ve mutluluk dileklerimle selamlıyorum sizi değerli şair Murat bey kardeşim Kemal Polat



kempol tarafından 1/15/2012 1:32:33 AM zamanında düzenlenmiştir.