Çok büyk bir acı yaşandı ve hâla yaşanıyor...Dostluklar güzellikler ve sevgi şehri olan güzel Van'ımız acılar şehri oldu...
bu acı ne zaman diner bilememenin çaresizliği var beynimizde yüreklerimizde.. annem kardeşlerim ve öğretmen kardeşim eşi ve çocukllaıını Mersin'e getirdim 10 kasım günü gittim memleketime ve gördüklerim karşısında tarif edilemez bir acı bir burukluk kaldı canımda...bizimkiler şimdilik başlarını sokacak bir ev bulup geçici olarak yerleştiler ama hep içlerinde Van'a dönme ümidi var Van ve hasretiyle kavruluyorlar... ama her şeyin eskisi gibi olması artık mümkün görünmüyor ve bu belirsiz süreç sadece canlarını kurtarıp hayatlarını idame ettirmeye yetiyor, sonrası Allah kerim diyoruz...şiirin bana bu acıları yeniden yaşattı değerli hemşerim...Umarım tez zmanada şu anda Van'da kalanlarla gidenlerin yeniden Van'daki evlerinde oturup çaylarını demleyecekleri ve bu acıları geçmişte bırakacakları günler tez gelir...güze lbir şiir. Kutlarım.

güzel bir şiir kutlarım

yara sızlar,
hele gurban,
yaralının halinden,
ne bilsin yarasızlar...’’

sanki yaşanmışlık var şirinizde sevgiler