Küflü Şiir

Kursağında kelimeler biriken
Bir adam sızdı içeri
Beklediği saatin akrebini koydu
Yüreğinin iç cebine
Çığlığının hizasında tuttuğu korkusu
Sade bir matemken
Renksiz bir kavganın kurşunuyla
Yaraladı havayı
Hicri takvime göre sevse doğru
Bir sadakat kazanacak
Zaman ölçerini ezaniye ayarlasa
Milat olacaktı

Şeceresini okşayan dikenlileri
Sırasına koydu aklının
Dünya tanrılarının kurusıkı duruşlarıyla
Oyala(n)dı iblisini
Körolası elini kullanan halini kesip
Uygun yerinden hesaplaştı
Hiçbir iyiliğin darağacı olmayacaktı
Sesinin nefsi eriykende

İslah edici bir sabahı konuşturdu
Gözlerini kirleten karanlığa
Acı sürülen ruhunadeğin inip
Ansızın hakladı haksızlığını
Sözün dehlizlerinde göz göz adımlarken
Kendini yiğit bir hasmın kılığıyla
Eşitleyip küflü bir şiir yazdı
Küflü bir şiir…