Her gece belirir odamda
uzak nefeslerden gelir çıglık sesleri
Yanan mum bile söner gider sesinden
Her gece belirir odamda utanmaz kadın

Yanaştıkca azalır güzelligi varırım elbette görmeye
Bir kadın sapıverdi önünden dönemece
Ve görmeden sevdigim kadın bu demeden karşıma çıktı bir iplis
İşte utanmaz kadın

Duvarda küçülür ayak sesleri
kimsesiz gecelerim bu kesik sesle doldu
Artık atan kalbim bir ayak sesine baglı
Gözlerinde kıvılcım agzından köpük saçan
Utanmaz kadın

Gitikçe boşluklara düşmekteyim
İnsanlar arasında en yalnızı benmiyim
İçimde kıyamet ugultusu var
Her akşam aynı yer aynı saat
Herkes yatagında ben ayaktayım
Beni uyutmayan utanmaz kadın

Bir görünmez alem olsa bu gördüklerim .Sanırım yine o utunmaz kadını severim