7
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
938
Okunma
Bir yokluk masalıydı benimkisi;
şehir şehir hasretini yanımda taşıdığım.
kimbilir kaç kere pencereden karıştı;
gözyaşlarım rüzgara...
ve kimbilir, kaç kere inmek istedim;
tutmak için seni her durakta...
ve ben de karıştım sonunda
SENSİZLİKTEKİ toza dumana..!
Şimdi bul beni, çek içine
doldur nefesini benimle!
dönsün artık bu hasret; hoşgeldine!
/NergizA/2011
5.0
100% (3)