Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kez öldü diye
başlamıştı o ünlü şiirine Cemal Süreyya
Bende umudumu yitirdim bir kış günü,
Uzak belirsizliğe doğru yola çıkarken Babam,
Yürüyordum ardından insan ordusunun
Hiçbir zaman hafızamdan gitmedi o gün
Siyah takımımı giymiştim
Hava yağmurlu, hüzünlüydü
Gözyaşlarımı içime akıtırken,
Babam toprakla kucaklaşıyordu
Yağmur şiddetini arttırmış, toprak çamurlaşmaya başlamıştı
Son kez orada gördüm Babamı toprak içinde
O beni gördü mü, o anı duyumsadı mı bilmiyorum ama,
Ben yüreğim titreyerek ağlamıştım.
Yıllar geçiyor dünya değişiyor ve bizler yaşlanıyoruz
Ama bir şey değişmiyor her şeye rağmen
Özlem hiç bitmiyor, tükenmiyor

ÖMER ARDALI 18 KASIM 2011—İZMİR