Yine gece
ve yine soğuk
bir yerlerde üşüyen biri var sevgilim
ben gibi...

Saçlarım karanlıklara bürünüyor...
gecenin siyahına özgü şarkılarla boyanıyor sesim
gözlerim yıldızlara bakarken seni diliyor...
adını unuttuğum filmleri hatırlatıyor bana gece...
ağlatan sahneleri geliyor aklıma
gözlerim doluyor kuyu gibi...
derinlerden ağladığım için
gözyaşlarım gözlerime geç geliyor
yalnızlığım bilmediğim sokaklardaki tabelalarda yazıyor...
gördükçe üşüyorum
yeterince üşüdüm! diye haykırıyor bedenim
ben susuyorum...

Gözlerim su sızdırıyor
mendillerimi basıyorum anılarıma
akan yaşları sayamadığım için
sonsuzluğa ağlıyorum...
gözlerim soğuk yaşların içinden
yeterince üşüdüm! diye haykırıyor
ben susuyorum...

Ellerimi kusuyorum ceplerime
yırtık ceplerime yalnızlığı örüyorum...
hohlamakla da ısınmayan ellerim
teninin sıcaklığını arıyor...
elimi cebimde susturuyorum...
çünkü çıkardığımda yeterince üşüdüm ! diye haykırıyor
ben susuyorum...

susarak haykırıyorum...

Ahmet Kastancı