Vurulmuş bir güzele yıllar yılı yanmışım
En ufak bir ses duysam, onu geldi sanmışım
Senelerce yalvarmış, hep adını anmışım
O beni hiç sevmemiş, sevmişim inadına
Bunların hepsi hayâl herşey şiir adına.

Gönlümü ben boş yere yakmışım, dağlamışım
O bana gülüp geçmiş, bense hep ağlamışım
Ben bir tek o güzele gönlümü bağlamışım
O hep başkalarında varmış aşkın tadına
Bunların hepsi hayâl herşey şiir adına.

O beni hiç sevmemiş kafasına takmamış
Ben hep peşindeymişim dönüp birkez bakmamış
Bana hiç yüz vermemiş yeşil ışık yakmamış
Ben hep çile çekmişim o ermiş murâdına
Bunların hepsi hayâl herşey şiir adına.

Hayatta birkez sevdim o da şuan yanımda
Yanlızca o dolaşır damarımda, kanımda
O benim yüreğimde, o ruhumda, canımda
Ömrümce hiç bakmadım başka kıza, kadına
Bu gerçek, bundan başka, herşey şiir adına.


/Sâhip değilsen eğer fındık kadar beyine
Be terbiyeden yoksun! Hiciv yazmak neyine?/


Üç gün önceye kadar tek tük yazanlar vardı
Bilindiği üzere bendim onlardan biri
Nedense bâzısını hiciv merâkı sardı
Densizin biri yine şiire sürdü kiri
Kendince hiciv yazmış şâir geçinen o tip
Sansürlemeye kalksan, şiir baştan sona ’bip’

Defâlarca söylendi, hiciv değildir sövgü
Adam âilesinden görmemiş ki edebi
Üstelik utanmadan bir de bekliyor övgü
Sözlerinin hiç biri değil iken edebî
Şiirden baştan sona kepâzelik akıyor
Bunlar yüzünden çoğu hicve soğuk bakıyor

Arkadaşım bana bak! Senin yaptığın ayıp
Biri bacına sövse gider mi ha hoşuna?
Senin gibi şâirler bu gün var yarın kayıp
Bilmiyorsun bu işi, debelenme boşuna
Senin gibiler ancak laf ile asar keser
Yırtınsa da koyamaz ortaya düzgün eser

İç sesim bana der ki: ’hicvi tekrar târif et’
Kendisini uyanık sanan zavallı safa
Hiciv zekâ işidir sövmek değil mârifet
Artık öğren bunları eğer var ise kafa
Uzun lafın kısası sana der ki bu çırak
Ya gel adam gibi yaz, ya da yazmayı bırak
.