Çaya elin değerse ıtır olur zarafet.
İnceden yağmur yağar kirpiklerim ıslanır.
Demlik tevazu gülü sunar göze ziyafet.
Çayın gamzesi ile gülüşün kıyaslanır.


Düş görür güvercinler sebillerde gül açar.
Semaver buğusunda nice efsane doğar.
Billurlaşır gamzenle bardak bin şua saçar.
Gamzendeki ışıltı karanlıkları boğar.


Zarafet ve asalet cem olur duruşunda.
Endamını kıskanır elif boylu cerenler.
İsminin haresi var kalbimin vuruşunda.
Kınasa da gücenmem bu hâlimi erenler.


Ne zaman çay demlesem gamzen düşer yadıma.
Yanımda yoksun diye hüzün yoldaşım olur.
Olmasan da yetişir hayalin imdadıma.
Bardağım nefes nefes çayımla seni solur.


Elin değerse çayım oluverir bengisu.
Takvimlerle saatler en güzel anı söyler.
Çay olmaktan haz duyar demlikte nazlanan su.
Senle çay içmek bil ki kırık gönlü şad eyler.

Ankara,20.11.2011 İ.K