Hoşça Kal Sevgili...

Şimdi yarınsız kalışımın son demindeyim;
sana yazıyorum.

İçimde büyüyen isyanı susturabilmek için,
yüreğimin etrafına sessiz duvarlar örüyorum.
Ne kadar direnmeye çalışsam da,
bazı ayrılıklar insanın içine işleyen bir kış gibi yerleşiyor.

Saatler derin bir sessizliğe bürünmüş...
Beklemekten yorulan kalbim,
her geçen dakika biraz daha ağırlaşıyor.
Bir zamanlar umutla dolan gözlerim,
şimdi geçmişin gölgesinde kaybolan anıları seyrediyor.

Aklımda hâlâ birlikte kurduğumuz hayaller var.
Birlikte yürünecek yollar,
birlikte karşılanacak sabahlar,
birlikte yaşlanacak yıllar...

Şimdi onların her biri,
yarım kalmış bir hikâyenin dağılmış sayfaları gibi önümde duruyor.

Hepsi senden gelecek küçücük bir umut için
kapında nöbet tutuyor sanki.

"Bırak, yarın daha güzel olacak." demiştin ya...
Ben de o yarınlara inanarak bekledim.
Fakat zaman geçtikçe anladım ki,
bazı bekleyişlerin takvimlerde karşılığı olmuyor.

Sen şimdi belki huzurlu bir uykudasın.
Belki de güzel bir rüyanın içinde,
hiç bilmeden geçiyorsun aklımdan.

Ben ise karşımdaki resmine bakıyor,
sesini duymaya çalışıyorum.
Gözlerinin içindeki o tanıdık ışığı,
gülüşündeki sıcaklığı,
bir kez daha hatırlayabilmek için.

Kendime sürekli aynı soruyu soruyorum:

Eksilen şey zaman mı,
yoksa sensiz kalan yanım mı?

Ne kadar düşünürsem düşüneyim,
bulduğum her cevap dönüp dolaşıp sana çıkıyor.
Ama artık sen,
o cevapların hiçbirinde yaşamıyorsun.

Gidişin düştükçe aklıma,
içimde bir şeylerin sessizce koptuğunu hissediyorum.
İnsan bazen ağlayamaz da...
Sadece susar.
Ve o suskunluk,
binlerce cümleden daha fazla acıtır.

Bana bıraktığın ayrılık,
ilk günkü gibi taze duruyor içimde.
Aradan geçen zaman,
sadece takvim yapraklarını değiştirmiş.
Acının yerini değil.

Şimdi anlıyorum ki,
bazı insanlar gitmez aslında...
Bir ömür boyunca insanın içinde eksik kalırlar.

Karşımdaki resmine son kez bakıyorum.
Ne kadar uzak olsan da,
bir zamanlar kalbimin en güzel yerinde yaşadığını biliyorum.

Ve şimdi...

Sana kızmadan,
sitem etmeden,
yalnızca içimde kalan bütün sevgiyi usulca bırakıyorum geçmişe.

Çünkü bazı hikâyeler mutlu bitmez;
ama yine de insanın hayatında silinmeyecek izler bırakır.

Hoşça kal sevgili...

Bir zamanlar kalbime bahar olan bütün gülüşlerinle...

Hoşça kal...

Seni unutacağım için değil,
seni hep hatırlayacağımı bildiğim için...