Merhaba ;
Sol Yanım
Yine Sensiz Hasrete çıktı Yollarım..,
Yine sensizlikte imtihanlardayım ,
Gücüm mü yetiyor sanki sensizliğe...
Yokluğun, gecenin en koyu yerinde yüreğime çöken sessiz bir hüzün gibi.
Kollarımda kalan tek şey, sana dair eksik bir hatıra.
Eceli gelmiş bir hasta misali,
dilimde sayıkladığım son dua sensin...
Her gece adını geçiriyorum içimden,
her sabah biraz daha sana uyanıyorum.
Sevgili,
Varlığın, gönlümün en kıymetli köşesinde saklı duran bir emanet.
Bir tebessümün yetiyor kararan düşüncelerime ışık olmaya,
bir hatıran yetiyor geceler boyu uykularımı bölmeye.
Aşkının o uçsuz bucaksız hâli,
ruhumun her köşesine işlemiş.
Ne içimden çıkıyor,
ne de çıkarasım geliyor.
Özlemin, bağrımda kor bir ateş gibi;
sustukça büyüyor,
büyüdükçe sana dönüşüyor.
Özlemi kucaklayan bir İstanbul sabahında,
Boğaz’ın üzerine düşen sisler arasında
gözlerini arıyorum.
Rüzgâr geçiyor yüzümden,
sanki sesini bırakıyor ardından.
Sen yoksun...
Şehir yerinde duruyor,
sokaklar aynı,
gökyüzü aynı gökyüzü.
Eksik olan yalnız sensin.
Ve ben,
adını kalbimin en derin yerine yazmışım bir kere.
Silmeye elim varmıyor.
Şimdi bütün yollar sana çıkıyor içimde,
bütün dualarım sana dönüyor.
Özlemi kucaklayan bir İstanbul sabahında,
en çok sen eksiksin sol yanımda...
Ve şimdi anlıyorum sevgili;
yokluğun bir ayrılık değil, içimde yaşayan bir mevsimmiş.
Ne zaman kalbime dönsem seni buluyorum,
ne zaman seni düşünsem kendime eksiliyorum.
İstanbul yine sabaha uyanır,
martılar yine gökyüzüne karışır.
Ben aynı yerden seni sevmeye devam ederim;
çünkü bu ömürde, her şey tamam olsa da, bir sen eksik kalır.... 🌙🖤