“”SEN””

Evet, bir sudan ten
Bir kahvenin tadından
Sırrından çizilen
Bir telvenin
Fincan altı tılsımdan…
Kırk sonsuz yıl hatırdan gelen…
Uzak sanrılardan sızan SEN…

…………

Biraz asude
Biraz kırılgan
O Aslı’msı durulman
Evet bir nurdan ten
Kum taneleri kadar sınırsız
Bir sazlığın karanlığından akan
Aranan
Bulunan
Sunulan
SEN…

……….

Ve köprücük kemiğine dayanan can
Nelere üzülür
Hangi boşlukta vurulur
Hangi eksene süzülür
Ne çıkar yıldızların hızından
Gecenin sinesinde yatan
Bir böcek kadar münzevi
Münzevi dervişler gibi susan
SEN…

………..

Usul usul yaklaşan
Asır asır saklanan
Bırak ay’dan iltifatı
Koy ver gitsin asuman
Hem yazık kıpkızıl gülşene
Eteklerinden dökülen güneşe
Her biri yerde zelil
Her biri bir asi doğuran
Müşriklerde bilir resmini
Ölü gözlerle konuşan
SEN…

…….

Salıver perçemini
Sayısı yok uğrunda asılan
Kıvrımı an be an taşlaşan
Yılanlar yıllar oldu pusuda
Bir Bekir topuğudur aranan
Bir Hira huzmesidir taşan
Nesimler gamzene medyun
Periler ilhamına aç
Ellerin ferah türkuaz
Renklerin ötesinden gelen
SEN…
…………..

Zaman usumdan uçarken
Yürek susmaya mahkûm
Şimdi bir gedayım ben
Gözlerim de günah
Dilim de kum
Tek duam
SEN….



İs’Mhy