Ey sevgili,
Bırakırsan beni gözleri sulu,
Bu tertemiz sevdamız olmaz ulu.
Bilirsin yolların en hayırlısıdır,
Sevdalıların gittiği gönül yolu.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni analı babalı yetim,
Solar bir anda benzim betim.
Yokluğunda per perişan olur,
Kalbime sahiplik eden bedenim.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni boynu bükük,
Aşkın libası olur hepten sökük.
Katılamam sevda yarışlarına,
Yollarımın ışıkları olur sönük.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni gönlü yaralı,
Beyazlar varken, giyerim karalı.
Sevdanın gönül otağında oturken,
Temaşa eder seven şevkle maralı.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni bağrı yanık,
Olurum aşkın mahkemelerinde sanık.
Sevdanın karanlık çıkmazlarında,
Ararım fellik fellik bulmak için tanık.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni hali ahvali perişan,
Silinmez baki kalır yüreğimdeki nişan.
Halim ahvalim ayan olur ,
Üzülür kainatın efendisi Resuli Zişan.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni sevda yollarında bir başıma,
Zehir damlar aşkın sofrasındaki leziz aşıma.
Fatiha, Yasini şerif okumaya geldiklerinde,
“Gün görmedi”yazarlar sevdalı mezar taşıma.

Ey sevgili,
Bırakırsan beni gönül hanesinde ac ve susuz,
İstesemde olamam mükemmel ve de kusursuz.
Kim seveni sevenden ayırırsa,
İki cihanda da olur şerefsiz ve namussuz.
08/Kasım/20011