Üç kız kardeş tanıdım Doğu’nun bir ilinde
Onların güzelliği cümle alem dilinde

Tarlada çalışırlar, ellerde kürekleri
Kim bilir kimler için çarpardı yürekleri

En büyükleri Dilan, içti aşk iksirini
Tertemiz yüreğiyle seviverdi birini

Oğlan fakir bir ırgat, bir çiftlikte maraba
Ne cebinde para var, ne ev ne bir araba

Öğrenildi bu sevda hemen karşı çıkıldı
Seven iki yüreğin hayalleri yıkıldı

Bir gece yanlarına bohçalarını alıp
Yollara koyuldular kaçtılar mecbur kalıp

Aradan çok geçmeden buldular abileri
Törenin emri üzre vurdular sabileri

Ortanca kız Gülistan, doğarken satılmıştı
Beşiği kertilenler safına katılmıştı

Yaşı onbeş olunca emmoğluna verdiler
Göz yaşları içinde çeyizini serdiler

İstemeden evlenmek çok dokundu kanına
Ve gerdek gecesinde kıydı tatlı canına

En küçükleri Zilan, farklı olmadı sonu
Yengesinin yerine berdel verdiler onu

Çocuk yaşta evlendi ve hemen Ana oldu
Yaşı yirmi demeden bir çiçek gibi soldu

Sevdanın izlerini yüreğinde taşıyor
Sevmediği biriyle cehennemi yaşıyor

Üç kız kardeş tanıdım melekti bana göre
Üçüne de yaşama hakkı vermedi töre


/Biter mi cehâletin bizde açtığı yara?
Bir konu daha var ki kalplerde büyük sızı
Altmış yaşında adam verip bir çuval para
Kendine kadın eyler onbeş yaşında kızı/


-Hâlâ töre uğruna evlatlarını ateşe atanlara Allah akıl, vicdan ve merhamet versin-