3
Yorum
1
Beğeni
4,7
Puan
2141
Okunma
Aç kursağını açarak
ilk çığlığıma ebabil konmuş
doğduğumdan beri gülmüyor hayat,
bak...
her geceyi bin bir emekle boyuyorum
yetmiyor düşlerime renk,
helal bir şafak istiyorum şu sabahlardan
yüzümde iki köz
Bir yolcu beklerken ak yoldan
dört koldan etrafımı sarıyor karanlığın suru
kuruyan umutları yeşertmek için ağlıyorum
canlansın zaman
bitmiş dilimde söz.
Koca bir dağı kundaklayıp yatırıyorum bulutlardan beşiğine
ninnisini rüzgardan
yorganını kardan yapıyorum
üşümesin alışsın hayatın özüne.
Dağ da olsa O da anlayacak
eteklerine tutununca bir sarı çam
bir kiraz ağacı
bir de ağlayan nar,
İşte o zaman onda da başlaycak
Ve onda da yeşerecek öz…
Ve akıp gidecek söz…
Fotoğraf: Ahmet AKBUĞA (Van-Erciş)
5.0
86% (6)
3.0
14% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz