İNSAF ET!


Ben bir çobanım insaf et
Abam etime emanet
Vakurluğuma kumrular kondu
Dün…
Kavalım oğul oğul ezgiler
Bir seher koyunlar öptü boynumu
Düğün…
Yarım iklimler
Bir katre/ertesi
Kızgın bulut
Ve karayel…

…….

Ben bir çobanım insaf et
Kurşun nutkuma esaret
Ovama kurtlar indi ininden
Bir sahur vakti
Bir tin iklimi
Bir tuana…
Korkuyorum şubat turşusu benliğimden
İliklerime bal istifleyenden…
Nefsimden…

…..

Ben bir dervişim insaf et
Hû!
Güneş tohumu
Ben bir dervişim insaf et
Hayy!
Ve içimi yaran ay…
Kerametime küstüm
Merhametim düğümlü
Kibrime örtüler örttüm
Cancağızım
Neyleyeyim dilim ölümlü…

……….

Ben bir toprağım insaf et
Bağrımı güzel böceklerle süsleyen
Çivisi çıktı kalp duvarlarımın
Ve duvağı yandı
Gelin olmadan
Annesiz uzuvlarımın
İzi kaldı derinlerde sessiz
Ben ıssızlığıma sağır
İnsanlık kahrına âşık
Aynalar kırdım taş putlarımdan
Yine de içim içime putlaştı…

…

Ben ivecen bir ilacım insaf et
Lahzanın suyunda eriyen
İplik iplik parmaklarımdan taşıp
Bir bardakta çölleşen…

……

Gümüşten bir müjde
Eser mi bu ardıçtan
Tan zamanlarında
Beklerim biteviye
Beklerim…
Beklerim…
Beklerim…
Millenmiş bir ispinoz gibi…
……….

Mahya