Senin varlığın olmadıktan sonra bu mekânda,
Her şey saf altından bile olsa, bundan bana ne fayda...
Şu kısacık ömrümde, eğer bir an olmazsan benim yanımda,
Bin yıllık ömür saltanatım bile olsa, ondan bana ne fayda.

Eğer göremezsem yüzünü senin bir kere bile olsa da...
Hasretine düşersem, ışıl ışıl yanan yeşil gözlerinin;
Sıcaklığını hissedemezsem ipek teninin;
Üşüyen bedenimi ısıtamaz,
Kararan dünyamı aydınlatamaz,
Güneş bile, her zamankinden farklı doğsa da...

O ıslak dudaklarından bir buse alamazsam,
Dünyanın bütün pınarları susuzluğumu gideremez benim.
Ilık nefesini hissedemezsem yüzümde,
Hava alamayan bir canlı gibi yaşayamam, ölürüm.

Anlayacağın sevdiğim, bu dünya da sen benim için,
Bir canlının yaşayabileceği bütün değerlere sahipsin.
Havamsın, suyumsun, güneşimsin,
Kısacası sevdiğim, sen benim her şeyimsin...

19.10.1981
Erman Ulusoy
Lüleburgaz/ Kırklareli