Sen gönül sevdası sevgili.
Sen aşıkların yürekten dili.
Tarihinle varsın, güzelliğinle baharsın.
Seni görmek , tüm herkesin emeli.


Anıların tarih yüklü yıllar.
Sevgiyle toplanan o güzelim hatıralar.
Tadı kuşanmış; boğaz, haliç, hisar,
Sultanahmet’ te de ayrı bir hava var.

İvedi duygular sarar benliğimi.
Sen İstanbul, Sen’ de buldum yüreğimi.
Çamlıca’ sı güneşe gölge düşürürken,
Gönül gözüyle gördüm, Pier Loti’den kimliğini.

Doğana, baharına aşığım diyenler.
Yağmurla yıkanır parklarında güvercinler.
Taksim’de el eleyken aşıkların,
Kanlıca’da yoğurdunu iştahla yerler.

Rumeli Kavağı- Anadolu Kavağı kavuşmayan sevgili.
Ah İstanbul anlatsa camilerin, olsa da dili.
Uğruna şehit olmuş onca Mehmetciğin kefeni
Sende İstanbul Sende, varlığınla erdemli.

Dolmabahçe, Eyüpsultan, Beykoz’la ömürsün.
Aşiyan’dan Maslak’a neler neler görürsün.
Dünyanın en güzel gelinisin, mis kokan gülüsün.
Sen İstanbul, Sen özgürlüğümsün.

Bugüne bugün yedi tepeden varolansın.
Tüm benliğimle beni yakıp kavuransın.
Adım adım gezsem, lodosunda savrulsam,
Göllerinde yıkansam yine de doyulmazsın.

Ey Kınalı, Ey Heybeli, Ey Burgaz.
Aşık ettin biliyor musun, beni kendine bu yaz.
Büyük Ada’dan karşı Kartal’a selam.
Pendik Tuzla aç kollarını, Sen’de etme naz.





Bir yanın Asya, bir yanın Avrupa’sın.
Sana zarar verenler od ocağında yansın.
Tüm Dünya biliyor ki Sen Aziz İstanbul,
Memleketim, destanım, vatanımsın.

Şarkılarda Sen’in adın, dillerde Sen’in sevdan.
Denizinde yakamozlar almış nasibini, güneşten aydan.
Sen bir şiirsin yollayan o yardan.
Sen’i sevmeyen var mı ki, görmese de duyandan?

Nice büyüklerin otağısın, şairlerin yatağı,
Bestekarın ilhamı, yazarların bahçesi, bağı.
Ah İstanbul dillere destansın, gönüllerin ağı.
Sen tarihsin, sen bu vatanın yüce dağı.

Asuman Akın