Benim akşamlarım senle başlar,
Sesin kaldırımlara vurunca ışıl ışıl olur caddeler!
Sen gözlerini kısarsın,
Gökyüzü bulut bulut olur;
Bir açarsın
Kapılarını sonuna dek açar meyhaneler.
Sakiler kadeh kadeh seni doldururlar içime,
Üstelik ben istemedikçe!
Her kadehte İstanbul olursun,
İstanbul büyür içimde;
Mezemde peynir,
Masamda sohbet oluverir hayalin.
Ellerin üşür kimi zaman,
Benim geceme kar yağar...

Benim akşamlarım senle başlar,
Güneş batmaz bana seni hayal etmedikçe!
Ay çıkmaz, mehtap gerekmedikçe...
Bir tekel bayide seni ararım;
Hasret hasret kokar sokak araları,
Yada bir esnaf lokantası!
Saat kaç olursa olsun telefonum düşmez elimden,
Bir rüzgar eser;
Titrerim en derinden.
Sen aradın sanarım;
Ayaz vurur sahillere,
Ben yokluğunla yanarım...


Benim akşamlarım senle başlar,
Kepenkler senin adınla kapanır.
Mahallenin esnafıdır kederler;
Sen gelince,sen görününce kapatır gider!
Benim akşamlarım senle başlar
Senle biter...