Sen uyurken,
Rüyalara dalarım, sesim kısılır sana haykırmaktan!
Düşlediğim ne varsa yanaklarına yansır,
Sen uyurken; gece solar, lacivertler kanar...
Yağmurlar yağar sen uyurken,
Kaldırımlar ıslar ayakkabılarımı,
Bağlamayı hep ihmal ettiğim bağcıklarını...
kirpiklerin oynar, yüzünde bir tebessüm doğar;
Ben de nice acılar gözlerini yumarken!
Sen uyurken melekler girer kollarına, parmakların kıpırdar,
İçime bir güvercin konar...

Yastıkta başının ufak kuytusu,
göğsümde ki boşluğa benzer yokluğun,
Sen uyurken kışlar geçer, yazlar gelir dudaklarına,
Ben bir adım ötende üşürken!
Burun deliklerinde aldığın nefesin sıcak rüzgarı;
Yapraklarını döker yüreğim...
Dilime bir sonbahar konar,
Pamuk saçlarının kokusu gelir buram buram şehrime
Ve sen uyurken tüm türküler seni söyler;
Şehir de bir matem havası,
Uyanacağın dakikaya kurulur saatler...

Sarıldığın yorgan olma hayali düşer aklımın köşelerine,
Köşe kapmaca oynarım olmadığın köşelerle.
Sonra akşam ezanı okunur,
Annem pencereden uzatıp başını;
’Haydi der herkes evine!’
Sen uyurken birisi doğar bilmem ne hastanesinde,
Adını bir çiçeğin isminden alan bir kız çocuğu;
Ya da fakir bir ailenin umut adında oğlu belki de...
Birileri ölür, kimbilir ecel kimin ensesinde!
Yıldızlar kayar,
Dilekler kaçar ellerimin arasından sen uyurken...
Masum bir küfür çıkar dudaklarımın arasından,
Uykulara küserim ardından, uyuyamam.
gözbebeklerinin oynayışına takılır gözlerim;
Sana doyamam...

Sen uyurken ben bir masal okurum,
Bin masal yazarım!
Kabuslar görürsün kimi zaman, kaşların çatılır ya;
Hemen anlarım,
Yanına uzanırım tüm korkularının...
Bir gece daha biter sen uyurken, güneş doğar;
Göz kapakların açılır,
İlkbahar gelir;
Ben açarım...