ellerindeki çizgiler yorgunluğun belirtisi
gözlerindeki nem buluşuyor avuç içindeki geçmiş zamanla

neler yaşadı
ömrünün bitmeyen sayfaları var sanki ellerinde
griliklerle karışık siyah
okunmasi güçleşiyor gözyaşlarının gözlerini dolduran aralığından

fırlatıp mutfağının hüzün kokan sesizliğine anıları

yalnızlığı o kadar acı veriyorki yaşlı bedenine
yıllarca kandırdığı aklı unutmak istiyor gerçeği
neden...


arkasında duran yaş günü pastası çatalla tırnaklanmış
aynı yüreğindeki derin çizgiler gibi
geçti
zaman çok hızlı
yaş kırkını çoktan geçmiş
ağlamaklı
gülüşleri kaybolmuş

her eylül gelişinde
yirmibeşinci gün
cuma
sabah yedi sayıklamaları
tebrik mesajları
ne ki bugün

unutmak en iyisi

sil baştan yaşamak gerek bazen günü ayı yılı
sil baştan yazmak gerek
yaşanmış acıları

unutmak en iyisi

gece bitmek bilmiyor sabah gelmek
filim şeridi gibi geçen hayat hikayesi

çok sevmek kitabındaki baş yazı
son söz ne desem

sormaktan korkulan

unutmak en iyisi



en iyisi
uykunun sesizliği




MAVİ GÖZYAŞLARI
25 EYLÜL 2011