Karanlıktı gökyüzü ey türkü gözlüm
Senden ayrılmanın hüznü vardı gökyüzün de
Nasıl biliyor severken ayrılığın hüznünü
Eller miydi bize engel,sevgimize engel
Ben artık daynamıyorum deyişlerinden anlamalıyımdım;
Bu sevginin senin için bittiğini
Ben de bir umut vardı,sevgimiz bitmeyecek diye
Nasıl da aldanmışım meğer...
Her sonsuz aşk gibi bizim de sevgimiz bitti işte
Karanlıklar benim tek dostum oldu
Beni bu hayatta bir tek karanlıklar yalnız bırakmadı
Bırakmaz dediğim herkes gibi sen de beni yalnız bıraktın
Ey sevgili,ey türkü gözlüm
Bu mu olacaktı bizim sonumuz; severken ayrılmak
Karanlıklara mahkum olmak,karanlıklara sığınmak
Biliyorum şimdi seninde benim gibi için yanıyor
Sen de benim gibi karanlıklara sığınmışsındır,
Senin de benim gibi tek dostun karanlıklar olmuştur
Biliyorum sen de beni düşünüyorsun,karanlıklara beni anlatıyorsun
Derdini ona anlatıyorsundur
Yalanlarda yoktu aramızda
Neden bitti diye düşünmek yerine sevgimizi yüceleştirseydik
Ama biliyorum ki artık sende olmayacaksın bende
Beni yalnızlığa ve karanlıklara bırakmışsın
Elveda demeden ayrılmak; en acı buydu benim için
Olmadı be güzelim diyemedin mi bana
Bunu da mı bana çok gördün türkü gözlüm
Ama senin yapamadığını ben yapacağım
Elveda türkü gözlüm,
Sonsuzluğu,mutlu günlerimizi sana bırakıyorum
Elveda türkü gözlüm,
Yanında ben olmasam da karanlıkları sana bırakıyorum
Bizim sırdaşım artık onlar; onları da beni bıraktığın gibi bırakma sakın...