Şimdi susuyorum


Kirli paslı düşüşler kelimelerimde
Kas katı kesilmiş sevincin resmi
Hiçbir düş anlatmaya yetmiyor
Hiçbir gerçekte kıyısına yanaşmıyor


Ağır aksak bir düşünce beynimde
Gelip vuran dalgalar aklımı zorluyor
Islanmış tereddüdüm, güneş sonrası
Bin bir küfürle meydan okuyor


Sadece “şimdi susuyorum” çığlıklarım konuşuyor


Küçük hesapların derdi değil
Arsızca çiğnenmiş umutlarım dilleniyor
İbrişimlere bir tığ, örmeli ve düze çekmeli bu ipi
Sallandırmak için bekliyor içimin sızlayan yeri


Ve herkes görsün diye yalan düşleri
Koluna takıp gezdirmeli mi?
Hani bir de sarmallık vardır ya kollarında ki
Oradan da tutup çarmıha germeli


İhanetin sancısı durup yanar bu gerilmeye
Kül olduktan sonra bir buhran
Ağmaya düşer sarılınca yele,
Savrulur hali birden bilinmeyen bir dilime