![]() Yanma Gönül
Bir tutam hiçlikle geçti baharım
Ömrüm boşa gitmiş buna yanarım Kendi halimden çok sana ağlarım El için tutuşup yanma ey gönül Gördüğün nedir ki bak geleceğe Çare yok bilesin ölümsüzlüğe Bir sevda uğruna geçen gençliğe Ah edip sızlanıp yanma ey gönül Giden dönmez geri sen de bilirsin Bu ömrü anlamsız heba edersin Dolu dizgin koşar sona gidersin Boşa geri bakıp yanma ey gönül Ayrılık şerbetin tadıp içmeden Gök ekin misali erken göçmeden Git sevdiceğine vakit geçmeden Yapayalnız kalıp yanma ey gönül Kalem saran eller sarmaz olunca Söz derleyen diller dermez olunca Işıldayan gözler görmez olunca Nedâmet getirip yanma ey gönül Karanlığa kızıp küsme ışığa Gayretin ne ise gelir kaşığa Hor görüp sevdasın gülme aşığa Sevdaya bulanıp yanma ey gönül Ellerini açıp boynun bükersin Mevla vermez ise boşa beklersin İsyana başlama hepten bitersin Gaflete bürünüp yanma ey gönül Dürüstlük ve ahlâk mirasın olsun Seni anarlarken rahmetin olsun Yıllar geçse bile kıymetin olsun Yokluğa gark olup yanma ey gönül Melanîler çoktur sanma bir sensin Bu elem kederi toptan çekersin Gün gelince elbet sen de göçersin Bu kadar dellenip yanma ey gönül Melanî / Tahsin MELAN Şiirin müzik eşliğindeki sunumunu izlemek için aşağıdaki bağlanyıyı tıklayınız. (Kopyalayıp yapıştırınız) tahsinmelan.com/siirler/sunumlar/yanmagonul.htm |