![]() Kayıp Çocuk
Biz pembelere yazdık dudak ısımızı
Az ıslatmadık seherlerde Gözyaşlarımızı gömeli yıllar oldu Beklemeyi gözlerimize astık Ve bekledik bıkmadan usanmadan Masalların satır aralarında bıraktık Bir türlü çıkaramadık aşkı sandıklarımızdan Ne Romeo olabildik ne de Juliet Aslında biz, biz bile olamadık Bazen istediğimiz renge boyadık gözleri Bazen derinliğine daldık Çoğu defa bulduk dedik, sevindik, haykırdık Yalandı bulduklarımız arayışımız gibi Aslında kendimizi bile bulamadık Garip bir olgu sorgular Tek suçlusu boşluktu yüreklerimizdeki Bir türlü dolduramadık Gönül yanlışlığımızı arayışlarımızla süsledik Çok ağırlaştı her geçen gün Kaldıramadık Paylaştığımız geceleri gece yaşadık hep Günün yarısını hayale peşkeş çektik Kelimeler uçuştu meltemlerde özenle Sustuk Bazen somurttuk sebepsiz Bazen güldük Aslında, aslında ne aradığımızı bile unuttuk Kendi Peter Pan’ımız olduk düşlerimizde Gerçekte olmayan ülkeyi aradık Mısra olduk, şiir olduk, bestelendik güfte olduk Ne gözlere bakmayı başardık ne bakılmayı Elimiz başka el tutarken bir omuza yaslandık Korktuk gölgemizden her karanlıkta Kendi içimize saklandık Aslında kayıp çocuk bizdik aradığımız Ne bulduk ne bulunduk Labirent sandık kendi yüreğimizi Biz Biz inanın işte tam orada kaybolduk |
Gerçekte olmayan ülkeyi aradık
Mısra olduk, şiir olduk, bestelendik güfte olduk
Ne gözlere bakmayı başardık ne bakılmayı
Elimiz başka el tutarken bir omuza yaslandık
Korktuk gölgemizden
Kendi içimize saklandık...
kalemine yuregıne saglık Turgut hocam....